Valencia: Endtroducing…
Na een middag hard ploeteren in de brandende zon, hadden Reinier en ik even gekookt. Waarna we ons eerste Estrella’tje toch wel verdient hadden. Waar kan je dat beter doen, dan op het dakterras van het hostel in een relaxede ligstoel?
We hadden de regel: wie niet kookt, moet afwassen. Dus je snapt al dat Jonny de lul was.
Max was aangekomen.
Na het dakterras zijn we naar het plein voor de Kathedraal gegaan om daar een heftig productieve sessie te houden. Deze spot is denk ik één van mijn favoriete spots op aarde: perfecte grond, trappetjes, om het hoekje is een propere curb en alle gemakken zijn in handbereik. Plus nog geen 30 seconden skaten van het plein is een plekje waar je de lekkerste doner kebab kan halen. Zelf heb ik geen foto’s van deze spot, ik was te druk met skaten, maar Anja Mulder heeft die wel. Anja is een meisje die we op de terugreis tegen kwamen. Wij vertelde dat we hadden geskate in Valencia, waarop zij ons op eens herkende van toen zij die avond over het plein liep en de foto’s maakte.
Eenmaal terug in het hostel, gooiden we onszelf in een spelletje ‘kings’ met de amerikaanse dames in Remco’s hostel kamer.
Niet alleen de foto’s waren aan het eind van de avond wazig. Zoals gewoonlijk, maar minder gewoon in een hostel, gingen de buren klagen over geluidsoverlast. Dus verplaatste het gezelschap zich naar het parkje van de dag er voor. Maar niet voordat al onze drank uit de keuken gepakt was en de blikjes automaten werden leeg geroofd van de amstel cerveza die daar te kopen viel.
Reageer